Ο έρωτάς μας αντέχει τις βροχέςγιατί έχει φεγγάρια γεμάτα εκπλήξεις,ήρεμα ακρογιάλια, ρομαντικά ηλιοβασιλέματα,ουράνια τόξα γεμάτα όνειρα,δυο καρδιές δεμένες με φιλία και αγάπη,δυο ψυχές με ενδιαφέρον

Το ολόγιομο φεγγάρι σ’ άλλα μέρη θα μας πάρει. Εκεί που η χαρά ποτέ δε σταματά από το δάκρυ. Στης γης την άκρη λουλούδια ανθίζουν στις αγνές καρδιές. Μαγικές βραδιές όνειρα χαρίζουν στις παιδικές ψυ

"ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ - [ΜΗΔΕΙΑ]"(Αποσπάσματα)Συγγραφέας (επιλογή - απόδοση): Θοδωρής ΒοριάςΧρονολογία Εκδοσης: 2010ISBN: 978-960-93-2132-7Αριθμός Σελίδων: 24Απόσπασμα απο το βιβλίο:<<...[Μήδεια: …οἶδα γὰρ

Διατίθενται φύλλα συκής,  να ντυθεί ο κυνισμός. Προδοσίες στους αιώνες τιμημένες  -δοξασμένες κατά το δοκούν- ποιον καρτερείτε; Σκουλίκια οι καρποί της  κι αγχόνες κρεμασμένες στα κλαδιά της,  γι

Στην άκρη του κήπου κάτι είδα και φοβήθηκα μου φάνηκε σαν ερπετό, πάντα φοβόμουνα τα ερπετά. Τρέχω στο σπίτι μέσα και αρχίνησα τα ξόρκια : πνεύμα κακό , έτσι που ήρθες....ε γιαβό... όταν φοβούμαι μό

Είναι φορές  που νοιώθω σαν μικρό κουβάρι από μαλλίπου ξέμεινε από την σάρπαν που μου έπλεκε μωρό σαν ήμουν η Γιαγιά.Ένα μικρό κουβάρι  ξεχασμένο κάτω από τον καναπέ της πουμε βρίσκει  η γάτα μας  η Π

πάμε τώρα με την "Αποστολή" και ό,τι αρπάξουμε... Τον τερματισμό της λειτουργίας της εκκλησιαστικής ΜΚΟ «Αλληλεγγύης», η οποία μόλις πριν ένα μήνα μετονομάστηκε σε «Αγάπη», αποφάσισε χθες η Διαρκής Ιε

Θεόθεν αλήτης   Φιλία και Στάση Αδικία και Τίση   Μεταμορφώσου αν μπορείς να δεις δες αν μπορείς με άλλα μάτια εξακόντισε τον ήλιο ως τα Ηλύσια Πεδία αιχμαλώτισε όλο το θεϊκό σου άνεμο   αλλά και πά

Είναι εύκολο να αλλάζει κανείς τα χρώματα του Τα νυχτοπούλια το κάνουν συχνά Ξεκινούν με μουσική ένα φλιτζάνι   καφέ και πολλή ανυπομονησία για τα τρόπαια τους Τους υποσχέθηκαν  τη μορφή της λιακάδας

…Τι να γράψω που να σε θυμίζει…Ποια ζωγραφιά μέσα της σε κλείνει.Ποιο λουλούδι τη  μυρωδιά σου αναδύει.Ποιο ποτό τη γεύση σου αφήνει.Ποια ανάγκη με οπλίζεικαι στης μνήμης τους δρόμους  περπατώκαι από

Μου ψιθύρισε εκείνο το πρωί: Καλώς ήρθες στη Κόλαση κι εγώ του απάντησα: αγαπώ τη Κόλασή σου, αγαπώ τον ιδρώτα σου όταν γίνεται οξύ και μου καίει το σώμα, αγαπώ τη φωτιά που έχουν τα φιλιά σου και τ

Είμαι λουζιτανός στην εσχατιά των κοφτερών βράχων του St. Vicente στο αντάριασμα του απέραντου ωκεανού στις καραβέλες του αμύθητου πλούτου   Είμαι λουζιτανός στο λιοπύρι του μεσημεριού στα ερμητικά κλ

«μόνο έργα όχι λόγια»θαρρώ πως άκουγα συνέχεια και παντού.«Όλο μιλάς, πολύ μιλάς..»αυτές οι ρίμες με μπερδεύουν συνεχώς.Όταν μιλώ έχω βεβαίως κάτι σίγουρα να πωκι’ αφού έχω γνώμη και μπορώέχω και στόμ

Τι κι αν η Αθήνα μας πνίγει.Τι κι αν υπάρχει κρίση.Τι κι αν το καλοκαίρι τελειώνει.Αν η καρδιά από αγάπη λιώνειστ' αστέρια ταξιδεύουμεμε μια ψυχή.Όλο τον κόσμο χαζεύουμεδίνοντας φιλιά στη ζωή.   Eleni

sensorium dei ο θεός είναι ένα μικρό, κάτασπρο βότσαλο σε μια παραλία με μαύρη άμμο κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τη σημασία του εκεί και κανείς δεν ξέρει αν τούτο το ασυμβίβαστο άσπρο στόμα στο εβ

Μια πέτρα φεγγαρόπετρα σου χάρισε ένα βράδυ η μάνα σου για φυλαχτό να βγεις απ’ το σκοτάδι.Αύγουστο με πανσέληνο σε είδε υπνοβατούσες και μες στο παραλήρημα τα ξωτικά καλούσες. «Αχ ξωτικά, λυτρώστε με

«Το ένστικτο που θα αναπτύξουμε, ντάρλιγκ, στο παιδί θα τον ακολουθεί για πάντα» Είχα κι εγώ θείο ξερόλα. Και μια μάνα παλαβή. Κι ένα μπαμπά αμέτοχο. Και να σου οι δάσκαλοι των μαθηματικών να τρυπα

Ετσι, καθως νομιζα πως μου απομειναν μονο οι μερες που περνανε αυθημερον, αγορασα ενα κοχυλι για δεκα δολλαρια. Το ανοιξα, βρηκα μεσα ενα μαργαριταρι, και σε θυμηθηκα. Αγαπω την ευθυνη των μαργαριταρι

Κουράστηκα   Κουράστηκα να μοιράζω κόλυβα τις στιγμές μου στους ανθρώπους. Κουράστηκα να βλέπω το άδειο τους βλέμμα με την τάχατες θλίψη τους φορεμένη κασκέτο. Κουράατηκα . Αύριο θα μοιράσω χα;

 

Στο μηδέν

Στο μηδέν σταμάτησε η στιγμή.

Στο μηδέν ξεκίνησε το σύμπαν.